بایادجان جانان ، مسعود عزیز

بایادجان جانان ، مسعود عزیز، نقطه وصل همه دلها وعشقهامان .

آنکه هرایرانی عاشق وآزاده همواره به یاداواست تا همه رنجها مان راپایان دهد 

به مسعود رجوی ، ناب ترین پرورده دامان شرف خلق ؛

هدیه ای کوچک برای روزتاریخی 30دی:

که عشق آسان نمود اول ولی... 
گفتند می‌آیی... کبوترانه‌های شوق را بر بهارخواب شبنم فرش دلهامان، دانه‌هایی از آرزو پاشیدیم. زیباترین افقها را آویز سرک کشیدنهای نگاههایمان کردیم. پچپچه‌هایمان را با امید آب دادیم. تنها واژه هایمان، در یکی شدن دستها، عطر شیرین محبت بود، تنها خداحافظی هایمان، سلام. رفتن نمی‌شناختیم؛ هر چه بود آمدن بود که آمدنیها را می‌آورد. آن‌قدر «آمدن»، که دیوارهای «نباید» و «نمی‌شود» ترک برداشت...

بارها تجربه کرده‌ام. چقدر سخت است! فتح یک قلب؛ سخت‌تر از کندن دیوار چین با سوزن...

هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم
نبود بر سر آتش میسرم که نجوشم
به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم
شمایل تو بدیدم، نه عشق ماند و نه هوشم.